The story of the film is about the first months of Iraq’s imposed war on Iran in 1980 when the natives of Abadan, which was besieged, had to leave their homes and all their attachments and seek refuge in other cities. Yadu’s mother, however, does not intend to leave her home and this decision of hers outrages her teenage son because he cannot the depth of love his mother has for the house where she gave birth to Yadu.

Following the devastating flood of January 2020, access routes to 890 villages were severed. Countless livestock and poultry perished, and numerous homes were completely destroyed. The film follows and depicts the conditions in the aftermath of this tragic event.

This documentary is about two issues. A) an attempt to test the possibility of forming a relationship between the people admitted in a mental asylum, and B) the filmmaker’s bitter experience of meeting and living with a person who is now one of these mental patients.

A romantic melodrama related to the late mid-Qajar era and the story of a Qajar prince by the name of Mirza Arsalan who is in love with Fakhrozzaman, a girl from the Shalchi tribe, and also tries to gain a name and position from himself in the ruling system. The serial also depicts an important historical incident, i.e. the assassination of the Qajar king, Naser al-Din Shah, by Mirza Reza Kermani.

Synopsis: On camera, an Afghan immigrant recounts his journey and memories of the Syrian Civil War to His young child.

A hunter makes a bonfire in the forest and by continuous barking, Khaal Khaali tries to warn him about the possible danger. When the hunter’s tent catches fire, Khaal Khaali tries to put out the fire with the help of an elephant whose trunk acts as a fire extinguisher.

ვაქილის ბაზარი იმ ნაგებობათა შორისაა, რომელთა მშენებლობაც 1801 წელს ქერიმ ხანის ხელისუფლებაში მოსვლის და შირაზის დედაქალაქად არჩევის შემდეგ, მისივე მხარდაჭერით დაიწყო. ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ვაქილის ბაზრის ჯვრის ფორმის დიზაინი ლარის ყაისარიეს (بازار قيصرية) ბაზრიდანაა გადმოღებული და ქაზერუნის ბაზარიც ამ ბაზრის არქიტექტურული გავლენითაა აშენებული.

ისპაჰანის ჯამე მეჩეთი ისპაჰანის უძველესი ისტორიული ნაგებობა და სელჩუკთა პერიოდის (1038-1149) ოთხაივნიანი მეჩეთის ყველაზე სრულყოფილი ნიმუშია.

სოლთანიეს კომპლექსი მოიცავს მჩეთს, აკლდამას და საძვალეს. მდებარეობს ქალაქ ზენჯანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 39 კილომეტრის დაშორებით. სოლთანიეს კომპლექსი აიგო უშუალოდ ოლჯაითუ-ხოდაბანდეს ბრძანებით, 1305 წელს (ჰიჯრით 704 წელს), ქალაქ სოლთანიეში და წარმოადგენს ირანული და ისლამური ხუროთმოძღვრების გამორჩეულ ნიმუშს.

ეს ნაგებობა ქერმანის ბაზრის განჯალი ხანის კომპლექსში მდებარეობს. იგი 1626-1655 წლებში ქარმანის მაშინდელი მმართველის - განჯალი ხანის მიერ აშენდა. აბანოს სიგრძე 46 მეტრია, სიგანე 30, ფართობი კი - 1380 კვადრატული მეტრი. იგი შემდეგი კომპონენტებისგან შედგება: შესასვლელი, დერეფანი, გასახდელი, ორთქლის აბანო და მსგავსი სივრცეები.

ლიტერატურული თხზულება "ბუსთანი" საადის, მეცამეტე საუკუნის სახელგანთქმული პოეტის და სწავლულის პირველ ნაწარმოებადაა მიჩნეული. იგი ათი კარისგან შედგება და მესნევის სალექსო ფორმითა და შემოკლებული მოთეყარიბითაა დაწერილი. ამ ზომითაა დაწერილი ფირდოუსის "შაჰ-ნამეც".

ფირდოუსიმ (940-1025) 981 წელს აბუ-მანსურის "მეფეთა წიგნის" გალექსვა დაიწყო. მან „შაჰ-ნამეს“ პირველი ხელნაწერი 994 წელს დაასრულა, საბოლოო ვერსიაზე მუშაობას კი 1010 წელს მორჩა.

“გოლესთანი" სპარსული ენის მელოდიური პროზის ნიმუშია, რომელიც საადი შირაზელმა 1258 წელს დაწერა. ნაწარმოები ზნეობრივ, საზოგადოებრივ და რელიგიურ საკითხებს შეეხება. შედგება შესავლისგან და 8 კარისგან, რომლებიც შემდეგნაირადაა დასათაურებული: მეფეების ხასიათი, დერვიშთა ზნეობა, ბედით კმაყოფილება, დუმილის სარგებელი, სიყვარული და სიყმაწვილე, უძლურება და სიბერე, აღზრდის როლი და საუბრის ხელოვნება. საადიმ „გოლესთანი“ საად ბენ აბუ-ბექრ ბენ საად ზანგის (სპარსეთის ათაბეგთა დინასტიის ყველაზე გამორჩეული მმართველი) მიუძღვნა.

„არსთა მესნევი" ჯალალ ედ-დინ რუმის მიერ დაწერილი მისტიკური პოემაა. „მესნევი“ 26 000 ბეითისგან შედგება, 6 წიგნს მოიცავს და დაწერილია სალექსო საზომით - რამალით (სალექსო საზომი, რომელიც დიდაქტიკური ნაწარმოებებისთვის გამოიყენება).

დეილამანის რეგიონი აღმოსავლეთში და თალეშის რეგიონი დასავლეთში გილანის პროვინციის მუსიკის ორ მთავარი კერაა. ამ ორი რეგიონის მუსიკა ერთმანეთისგან ბევრი რამით განსხვავდება, თუმცა გილანის ზოგიერთ ცენტრალურ რეგიონში ერთმანეთს უახლოვდება.

თურქმენთა (ოღუზების) ტომები, რომლებმაც ისლამი მიიღეს მოგვიანებით იმ ადგილებში დასახლდნენ, რომლებსაც ახლა თურქმენულ საჰარას უწოდებენ. თურქმენეთის საჰარა მდებარეობს ირანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. თურქმენული მუსიკა გავრცელებულია ირანის, თურქმენეთის და ავღანეთის თურქმენულ ტომებში.

ბახტიარის მკვიდრნი ერთ-ერთი ნამდვილი, ძირძველი ირანელი ხალხია და ირანის ყველაზე დიდ ტომობრივ საზოგადოებას ქმნიან.

ქურთისტანი მუსიკის სიძველითა და მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ისტორიული ასპექტით, ქურთული მუსიკა ძველი და საშუალო პერიოდის მუსიკად იყოფა.

ბუშეჰრში უძველესი დროიდან სხვადასხვა ხალხები ცხოვრობენ და გადაადგილდებიან. ადგილობრივების გარდა, ბუშეჰრში მაცხოვრებელთა საკმაოდ დიდი ნაწილი აფრიკელი ემიგრანტების შთამომავალია, რომლებიც წარსულში აქ მონებად ჩამოიყვანეს.

ირანული კალიგრაფია, არის ისლამური კალიგრაფიის ხელოვნების ნაწილი ირანში და ირანის კულტურის გავრცელების არეალის ქვეყნებში;

ირანული მინიატურებიდან შემორჩენილი ნიმუშები გვაფიქრებინებს, რომ მინიატურა ირანულ ხელოვნების დარგებს შორის ერთ-ერთი უძველესია. ირანში ამ ხელოვნების სტილებსა და სკოლებს არსებობის ხანგრძლივი ისტორია აქვთ, რის საფუძველზეც მრავალი პირველი კლასის ხელოვანი გამოზრდილა.

მორთეზა ქათუზიანი 1943 წლის 1 ივლისს დაიბადა. 1960 წელს სერიოზულად მოჰკიდა ხელი გრაფიკასა და ფერწერას.

სმენადაქვეითებული ბავშვებისთვის პირველი საბავშვო ბაღისა და სკოლის დამფუძნებელი ირანში

შაჰი თანამედროვე ისლამური სამყაროს მოაზროვნე და ფილოსოფოსი. დაიბადა ასადაბადში, ჰამედანში.

"ქილილა და დაამნა", "თაჯნამე", "სასანური კოდექსი", "მაზდაკის წიგნი" იმ სხვა წიგნებს შორისაა, რომლებიც იბნ ალ-მუკფამ საშუალო სპარსულიდან არაბულ ენაზე თარგმნა. ამ თარგმანების საშუალებით იბნ ალ-მუკაფმამ არაბულ სამყაროს ირანული კულტურა გააცნო.

ძველი ირანული მხატვრობის ამაღორძინებელი და ირანული მხატვრობის საკუთარი სკოლის დამაარსებელი, მაჰმუდ ფარშჩიანი, დაიბადა 1930 წლის 24 იანვარს ქალაქ ისპაჰანში. სწორედ ამ ქალაქში შეისწავლა მან მხატვრობა და სკულპტურა.

თოჯინების წარმოდგენა ირანული ხალხური შემოქმედების ტრადიციული წარმოდგენების ნაწილია, სადაც თოჯინები, ადამიანების თუ ცხოველების გამომსახველი ფიგურები მოძრაობენ და საუბრობენ.

„იალდა“ შემოდგომის ბოლო და ზამთრის პირველი ღამეა. წლის უგრძესი ღამე, რომლის შემდეგაც ღამის ხანგძლივობა მცირდება, დღისა კი იმატებს.

13 ფარვარდინი ნოურუზის დღესასწაულის ბოლო დღეა. ადამიანები ამ დღეს, მრავალსაუკუნოვანი ტრადიციის შესაბამისად, ბუნების წიაღში გადიან და ნაკადულების თუ მდინარეების პირას, სიმწავენში, ხეების ჩრდილქვეშ - დღეს მხიარულად ატარებენ. ირანში ამ დღესასწაულს მრავალი წლის შემდეგაც ძველებურად აღნიშნავენ.

ახალი წლის დადგომამდე ხორბლის, ოსპის ან სხვა მარცვლოვანი მცენარის მარცვლებს ხვავისა და ბარაქის ნიშნად ქოთნებში თესავენ, ამწვანებენ და ნოურუზის სუფრაზე დებენ. ზოგი სეზამის მარცვლებს თიხის ქოთანში თესავს, ზოგიც მარცვლებს სახლის კედლებზე, შვიდ ნიშაში ათავსებს და ნოურუზის ჯეჯილს ასე ახარებს.

ყალიშუიან (სიტყვასიტყვით ხალიჩის მრეცხავები), შიიტი მუსლიმების რელიგიური რიტუალი, რომელიც მეხუთე შიიტი იმამის მუჰამად ალ ბაკირის ვაჟის, სოლთანალი ბენ მუჰამად ალ ბაკირის მოწამეობრივი სიკვდილის დღესთან დაკავშირებით იმართება. ყალიშუაიანის რიტუალი, ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო რელიგიური დღეა.

გოლაბგირი, სიტყვასიტყვით ვარდის წყლის გამოხდა, ძველი და სანახაობრივი ცერემონია ირანში 1000 წლიანი ისტორიით, რომელიც ყოველწლიურად მაისის შუა რიცხვებიდან იწყება.

ბაბოლის ნუშირვანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი ერთ-ერთი საინჟინრო-ტექნიკური სახელმწიფო უნივესიტეტია, რომელიც ირანის მეცნიერების სამინისტროს ექვემდებარება და ქალაქ ბაბოლში, მაზანდარანის პროვინციაში მდებარეობს.

ხარაზმის უნივერსიტეტი (ყოფილი მასწავლებელთა მოსამზადებელი უნივერსიტეტი) ერთ-ერთია მეცნიერების, კვლევისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს დაქვემდებარებულ სახელმწიფო უნივერსიტეტთაგან. უნივერსიტეტი მე-9 საუკუნის ირანელი მეცნიერის - მუჰამედ იბნ-მუსა ხარაზმის სახელობისაა და თეირანსა და ქარაჯში მდებარეობს.

ბუ-ალი სინას სახელობის უნივერსიტეტის დაარსების ბრძანება 1973 წელს გაიცა და უნივერსიტეტმა საგანმანათლებლო საქმიანობა, სხვადასხვა საფეხურზე 200 სტუდენტით, 1976 წელს დაიწყო. უნივერსიტეტის მთავარი კამპუსი თითქმის 250 ათას კვადრატულ მეტრს მოიცავს, მისი ტერიტორიის საერთო ფართობი 205 ათასი ჰექტარია.

მეცნიერებისა და კულტურის უნივერსიტეტის ბაზაზე არაერთი კვლევითი ინსტიტუტის არსებობა, ამ უნივერსიტეტის ერთ-ერთი მთავარი და უნიკალური უპირატესობაა

ირანის ისლამური რევოლუციის თეორიტიზება და ისლამის თეორიული მოდელების წარმოჩენა საზოგადოებისა და პოლიტიკის სფეროში

განათლების ხარისხის მაღალმა დონემ და სურეს უნივერსიტეტში ცნობილი და გამოცდილი პროფესორების მოღვაწეობამ, ის ირანის უმაღლესი სასწავლებლებს შორის, ერთ-ერთ საუკეთესო საგანმანათლებლო ცენტრად აქცია