“Pahlavanan” follows the life story of a blacksmith and master of Pahlavani wrestling by the name of “Pourya-ye Vali” who trains his students in martial arts. With the help of his assistants, Pourya-ye Vali confronts Iskandar, the cunning, greedy, and ambitious ruler of the city, who seeks to suppress him. The animation is full of exciting and humorous scenes, and Pourya-ye Vali’s words are mixed with instructive, moral, and cultural points.

Each episode of this animation series focuses on an educational subject, which is depicted in a different fantasy setting, and “Ali”, the main character of the series, considers different solutions for each problem and finally chooses the best one.

In each episode of this series, the fox tries to trap the rooster, and every time the rooster gets out of the predicament with cleverness and through humorous and semi-musical adventures, all of which are inspired by ancient Persian literature.

The story of a character named "Kousha" who is hired by "Doctor Tor" in the garden of a secret museum in the center of one of the deserts of Iran to take care of some strange creatures who lived on Earth centuries ago, but they have disappeared due to theirweaknesses. Now they have returned to life in Dr. Thor's laboratory, and Kousha must find a solution for their life on Earth.

The story of a group of animals who live happily in a jungle called “HalaBaMa” away from any violence. The sweet events in the life of each animal are the story of each episode the purpose of which is to promote moral virtues and the spirit of group activities and cheerfulness in children.

Soso is a 7 years old motor cycle who has to move to a little city named Kalachtappe with his family. They have to live in the village of grandpa. At first, he doesn’t like living there but little by little he loves the village and experiences new adventures with his new friends.

ეს ნაგებობა ქერმანის ბაზრის განჯალი ხანის კომპლექსში მდებარეობს. იგი 1626-1655 წლებში ქარმანის მაშინდელი მმართველის - განჯალი ხანის მიერ აშენდა. აბანოს სიგრძე 46 მეტრია, სიგანე 30, ფართობი კი - 1380 კვადრატული მეტრი. იგი შემდეგი კომპონენტებისგან შედგება: შესასვლელი, დერეფანი, გასახდელი, ორთქლის აბანო და მსგავსი სივრცეები.

ისპაჰანის ჯამე მეჩეთი ისპაჰანის უძველესი ისტორიული ნაგებობა და სელჩუკთა პერიოდის (1038-1149) ოთხაივნიანი მეჩეთის ყველაზე სრულყოფილი ნიმუშია.

სოლთანიეს კომპლექსი მოიცავს მჩეთს, აკლდამას და საძვალეს. მდებარეობს ქალაქ ზენჯანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 39 კილომეტრის დაშორებით. სოლთანიეს კომპლექსი აიგო უშუალოდ ოლჯაითუ-ხოდაბანდეს ბრძანებით, 1305 წელს (ჰიჯრით 704 წელს), ქალაქ სოლთანიეში და წარმოადგენს ირანული და ისლამური ხუროთმოძღვრების გამორჩეულ ნიმუშს.

ვაქილის ბაზარი იმ ნაგებობათა შორისაა, რომელთა მშენებლობაც 1801 წელს ქერიმ ხანის ხელისუფლებაში მოსვლის და შირაზის დედაქალაქად არჩევის შემდეგ, მისივე მხარდაჭერით დაიწყო. ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ვაქილის ბაზრის ჯვრის ფორმის დიზაინი ლარის ყაისარიეს (بازار قيصرية) ბაზრიდანაა გადმოღებული და ქაზერუნის ბაზარიც ამ ბაზრის არქიტექტურული გავლენითაა აშენებული.

ფირდოუსიმ (940-1025) 981 წელს აბუ-მანსურის "მეფეთა წიგნის" გალექსვა დაიწყო. მან „შაჰ-ნამეს“ პირველი ხელნაწერი 994 წელს დაასრულა, საბოლოო ვერსიაზე მუშაობას კი 1010 წელს მორჩა.

ლიტერატურული თხზულება "ბუსთანი" საადის, მეცამეტე საუკუნის სახელგანთქმული პოეტის და სწავლულის პირველ ნაწარმოებადაა მიჩნეული. იგი ათი კარისგან შედგება და მესნევის სალექსო ფორმითა და შემოკლებული მოთეყარიბითაა დაწერილი. ამ ზომითაა დაწერილი ფირდოუსის "შაჰ-ნამეც".

„არსთა მესნევი" ჯალალ ედ-დინ რუმის მიერ დაწერილი მისტიკური პოემაა. „მესნევი“ 26 000 ბეითისგან შედგება, 6 წიგნს მოიცავს და დაწერილია სალექსო საზომით - რამალით (სალექსო საზომი, რომელიც დიდაქტიკური ნაწარმოებებისთვის გამოიყენება).

“გოლესთანი" სპარსული ენის მელოდიური პროზის ნიმუშია, რომელიც საადი შირაზელმა 1258 წელს დაწერა. ნაწარმოები ზნეობრივ, საზოგადოებრივ და რელიგიურ საკითხებს შეეხება. შედგება შესავლისგან და 8 კარისგან, რომლებიც შემდეგნაირადაა დასათაურებული: მეფეების ხასიათი, დერვიშთა ზნეობა, ბედით კმაყოფილება, დუმილის სარგებელი, სიყვარული და სიყმაწვილე, უძლურება და სიბერე, აღზრდის როლი და საუბრის ხელოვნება. საადიმ „გოლესთანი“ საად ბენ აბუ-ბექრ ბენ საად ზანგის (სპარსეთის ათაბეგთა დინასტიის ყველაზე გამორჩეული მმართველი) მიუძღვნა.

თურქმენთა (ოღუზების) ტომები, რომლებმაც ისლამი მიიღეს მოგვიანებით იმ ადგილებში დასახლდნენ, რომლებსაც ახლა თურქმენულ საჰარას უწოდებენ. თურქმენეთის საჰარა მდებარეობს ირანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. თურქმენული მუსიკა გავრცელებულია ირანის, თურქმენეთის და ავღანეთის თურქმენულ ტომებში.

ბახტიარის მკვიდრნი ერთ-ერთი ნამდვილი, ძირძველი ირანელი ხალხია და ირანის ყველაზე დიდ ტომობრივ საზოგადოებას ქმნიან.

ბუშეჰრში უძველესი დროიდან სხვადასხვა ხალხები ცხოვრობენ და გადაადგილდებიან. ადგილობრივების გარდა, ბუშეჰრში მაცხოვრებელთა საკმაოდ დიდი ნაწილი აფრიკელი ემიგრანტების შთამომავალია, რომლებიც წარსულში აქ მონებად ჩამოიყვანეს.

ქურთისტანი მუსიკის სიძველითა და მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ისტორიული ასპექტით, ქურთული მუსიკა ძველი და საშუალო პერიოდის მუსიკად იყოფა.

დეილამანის რეგიონი აღმოსავლეთში და თალეშის რეგიონი დასავლეთში გილანის პროვინციის მუსიკის ორ მთავარი კერაა. ამ ორი რეგიონის მუსიკა ერთმანეთისგან ბევრი რამით განსხვავდება, თუმცა გილანის ზოგიერთ ცენტრალურ რეგიონში ერთმანეთს უახლოვდება.

მორთეზა ქათუზიანი 1943 წლის 1 ივლისს დაიბადა. 1960 წელს სერიოზულად მოჰკიდა ხელი გრაფიკასა და ფერწერას.

ირანული კალიგრაფია, არის ისლამური კალიგრაფიის ხელოვნების ნაწილი ირანში და ირანის კულტურის გავრცელების არეალის ქვეყნებში;

ირანული მინიატურებიდან შემორჩენილი ნიმუშები გვაფიქრებინებს, რომ მინიატურა ირანულ ხელოვნების დარგებს შორის ერთ-ერთი უძველესია. ირანში ამ ხელოვნების სტილებსა და სკოლებს არსებობის ხანგრძლივი ისტორია აქვთ, რის საფუძველზეც მრავალი პირველი კლასის ხელოვანი გამოზრდილა.

სმენადაქვეითებული ბავშვებისთვის პირველი საბავშვო ბაღისა და სკოლის დამფუძნებელი ირანში

იბნ ბავაბმა გადაწერა წმინდა ყურანის 64 ეგზემპლარი. მის მიერ გადაწერილი ყურანის სრული ასლი ინახება ჩესტერ ბითის ბიბლიოთეკაში.

ძველი ირანული მხატვრობის ამაღორძინებელი და ირანული მხატვრობის საკუთარი სკოლის დამაარსებელი, მაჰმუდ ფარშჩიანი, დაიბადა 1930 წლის 24 იანვარს ქალაქ ისპაჰანში. სწორედ ამ ქალაქში შეისწავლა მან მხატვრობა და სკულპტურა.

"ქილილა და დაამნა", "თაჯნამე", "სასანური კოდექსი", "მაზდაკის წიგნი" იმ სხვა წიგნებს შორისაა, რომლებიც იბნ ალ-მუკფამ საშუალო სპარსულიდან არაბულ ენაზე თარგმნა. ამ თარგმანების საშუალებით იბნ ალ-მუკაფმამ არაბულ სამყაროს ირანული კულტურა გააცნო.

შაჰი თანამედროვე ისლამური სამყაროს მოაზროვნე და ფილოსოფოსი. დაიბადა ასადაბადში, ჰამედანში.

„იალდა“ შემოდგომის ბოლო და ზამთრის პირველი ღამეა. წლის უგრძესი ღამე, რომლის შემდეგაც ღამის ხანგძლივობა მცირდება, დღისა კი იმატებს.

ნოურუზის სუფრა ქსოვილის დიდი გადასაფარებელია, რომელსაც ახალი წლის დადგომამდე შლიან და მასზე სხვადასხვა სახის საკვებს და სიმბოლური დატვირთვის საგნებს აწყობენ. ნოურუზის სუფრა „ჰაფთ სინის“ სახელითაა ცნობილი, რადგან მასზე ასო „სინ“-ით დაწყებულ შვიდი სახის საკვებს ათავსებენ.

13 ფარვარდინი ნოურუზის დღესასწაულის ბოლო დღეა. ადამიანები ამ დღეს, მრავალსაუკუნოვანი ტრადიციის შესაბამისად, ბუნების წიაღში გადიან და ნაკადულების თუ მდინარეების პირას, სიმწავენში, ხეების ჩრდილქვეშ - დღეს მხიარულად ატარებენ. ირანში ამ დღესასწაულს მრავალი წლის შემდეგაც ძველებურად აღნიშნავენ.

თოჯინების წარმოდგენა ირანული ხალხური შემოქმედების ტრადიციული წარმოდგენების ნაწილია, სადაც თოჯინები, ადამიანების თუ ცხოველების გამომსახველი ფიგურები მოძრაობენ და საუბრობენ.

გოლაბგირი, სიტყვასიტყვით ვარდის წყლის გამოხდა, ძველი და სანახაობრივი ცერემონია ირანში 1000 წლიანი ისტორიით, რომელიც ყოველწლიურად მაისის შუა რიცხვებიდან იწყება.

ახალი წლის დადგომამდე ხორბლის, ოსპის ან სხვა მარცვლოვანი მცენარის მარცვლებს ხვავისა და ბარაქის ნიშნად ქოთნებში თესავენ, ამწვანებენ და ნოურუზის სუფრაზე დებენ. ზოგი სეზამის მარცვლებს თიხის ქოთანში თესავს, ზოგიც მარცვლებს სახლის კედლებზე, შვიდ ნიშაში ათავსებს და ნოურუზის ჯეჯილს ასე ახარებს.

ბაბოლის ნუშირვანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი ერთ-ერთი საინჟინრო-ტექნიკური სახელმწიფო უნივესიტეტია, რომელიც ირანის მეცნიერების სამინისტროს ექვემდებარება და ქალაქ ბაბოლში, მაზანდარანის პროვინციაში მდებარეობს.

ხარაზმის უნივერსიტეტი (ყოფილი მასწავლებელთა მოსამზადებელი უნივერსიტეტი) ერთ-ერთია მეცნიერების, კვლევისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს დაქვემდებარებულ სახელმწიფო უნივერსიტეტთაგან. უნივერსიტეტი მე-9 საუკუნის ირანელი მეცნიერის - მუჰამედ იბნ-მუსა ხარაზმის სახელობისაა და თეირანსა და ქარაჯში მდებარეობს.

ბუ-ალი სინას სახელობის უნივერსიტეტის დაარსების ბრძანება 1973 წელს გაიცა და უნივერსიტეტმა საგანმანათლებლო საქმიანობა, სხვადასხვა საფეხურზე 200 სტუდენტით, 1976 წელს დაიწყო. უნივერსიტეტის მთავარი კამპუსი თითქმის 250 ათას კვადრატულ მეტრს მოიცავს, მისი ტერიტორიის საერთო ფართობი 205 ათასი ჰექტარია.

მეცნიერებისა და კულტურის უნივერსიტეტის ბაზაზე არაერთი კვლევითი ინსტიტუტის არსებობა, ამ უნივერსიტეტის ერთ-ერთი მთავარი და უნიკალური უპირატესობაა

ირანის ისლამური რევოლუციის თეორიტიზება და ისლამის თეორიული მოდელების წარმოჩენა საზოგადოებისა და პოლიტიკის სფეროში

განათლების ხარისხის მაღალმა დონემ და სურეს უნივერსიტეტში ცნობილი და გამოცდილი პროფესორების მოღვაწეობამ, ის ირანის უმაღლესი სასწავლებლებს შორის, ერთ-ერთ საუკეთესო საგანმანათლებლო ცენტრად აქცია